Scenariusz zajęć zabaw manualnych w grupie dzieci 3-letnich

Temat: "Zaczarowane paluszki" – zabawy manualne.

Cele:

  • zapoznanie z zabawami paluszkowymi,
  • ćwiczenie zdolności manualnych, pamięci ruchowej,
  • stworzenie możliwości przeżycia pozytywnych emocji przez dzieci, tworzenie więzi między opiekunem a wychowankiem.

Metoda:

  • słowna,
  • czynna.

Forma:

  • zbiorowa,
  • grupowa.

Miejsce zajęć:

  • sala przedszkolna

Pomoce:

przebieg zabaw w "Owiń sobie słonia wokół palca..."  G. Falkenberga, sylwety słoni na palec (po dwa dla każdego dziecka).

Przebieg:

1. Dzieci siedzą w kole. Nauczycielka zachęca je do oglądania swoich dłoni, składania dwóch dłoni razem.

2. Zabawa ze śpiewem „Bawiły się dzieci paluszkami” - dzieci i nauczycielka uderzają lekko o podłogę kciukiem i śpiewają:

„Bawiły, bawiły się dzieci paluszkami
jak jeden nie może to drugi pomoże.” 

  • dzieci pokazują jeden paluszek i prostują drugi. Powtarzamy zabawę do momentu zabawy piątego paluszka: „...jak piąty nie może to spać się położę” – dzieci kładą głowę na dłoniach.

3. Zabawa „Paluszki się witają” – dotykanie kciukiem kolejno opuszków wszystkich pozostałych palców, zaczynając od palca wskazującego.
Powtarzając zabawę możemy przy tym mówić prosty wierszyk:

Raz i dwa, i trzy, i cztery
poszedł kotek na spacerek.
Kiedy kota nie ma w domu
myszy tańczą po kryjomu.

4. Zabawa „Wieża z dłoni” – Każde kolejne dziecko kładzie dłoń na dłoni poprzednika. Gdy zabraknie już dłoni, wyciąga się położoną najniżej i kładzie na szczycie „wieży”. Należy przy tym zwiększać tępo zabawy, aż do momentu, gdy „wieża” się zawali. Zabawę można przeprowadzić kolejno w 2 lub 3 grupach.

5. Zabawa „Który to kolega?” – jedno dziecko ma zasłonięte oczy i stara się rozpoznać inne dziecko dotykając jego dłoni.

6. Zabawa „Parada słoni” z wykorzystaniem kartonowych słoni zakładanych na palec (po dwa na dziecko) – stosownie do tekstu wierszyka, dzieci wykonują określone ruchy lub inscenizują scenki.

„Słoń potężny, słoń wspaniały,
zna go dobrze świat już cały.
Gdy dwa słonie się spotkają,
uszami się spotkają.

Słoń potężny, słoń wspaniały,
zna go dobrze świat już cały.
Gdy słonica spotka słonia,
w trąbę wnet całuje on ją.

Słoń potężny, słoń wspaniały,
zna go dobrze świat już cały.
Uszy wielkie ma jak skrzydła,
trąbą puszcza bańki z mydła.

Słoń potężny, słoń wspaniały,
zna go dobrze świat już cały.
Gdy dwa słonie idą w parze,
trąby splotą się jak węże.

Słoń potężny, słoń wspaniały,
zna go dobrze świat już cały.
Zawsze kiedy go spotykam,
to na drzemkę szybko znika.

Ale kiedy się już zbudzi,
trąbę wznosi, straszy ludzi
i uszami się wachluje,
ryczy głośno, przytupuje.

Słoń potężny, słoń wspaniały,
zna go dobrze świat już cały.
Z innymi tańczy zamaszyście,
słoniowe tango oczywiście.

Podziękowanie za zajęcie. 

7. Zabawa bieżna „Dogoń słonia”.
Nauczycielka mająca ogon z szarfy ucieka przed dziećmi. Zabawa kończy się, kiedy ogon zostanie złapany przez goniące dziecko. Zabawę można kilkakrotnie powtórzyć.

Opracowała: Dorota Kmiecik